Vrijdag 12 juni vond de achtste achtereenvolgend uitverkochte voorstelling plaats van De Stilte Schreeuwt, de documentaire van filmmaker Frank de Rooij die momenteel een succesvolle tournee door Nederland maakt.
Een impressie van de avond:
In de grote zaal van evenementencentrum De Aker in het hart van Putten worden zelfs stoelen bijgeplaatst om de belangstelling te kunnen herbergen. Artsen Collectief-bestuurder en wetenschapper dr. Maarten Fornerod opent met de woorden dat de film geen antivaxfilm is, en het Artsen Collectief geen antivaxorganisatie. Hijzelf heeft dan wel niet ‘de prik’ genomen, maar is “best wel vaak geprikt”. Ook houdt hij de zaal voor dat “consensusdenken” geen plaats heeft in de wetenschap “omdat je dan nooit iets nieuws zal ontdekken”.
Na de film komen twee vaccinatiegedupeerden aan het woord. Als eerste Photina, die een persoonlijke getuigenis aflegt van pijn, miskenning, strijd en – gelukkig – langzaam herstel. Bij het herstel kreeg zij hulp van artsen van het Nederlands Telegeneeskundig Genootschap, NTG. De tweede is Magdalena, ook een van de hoofdpersonen uit de film, met een videoboodschap voor de zaal omdat het te zwaar voor haar is om naar deze fysieke bijeenkomsten te komen. Zij benadrukt dat, terwijl het moeilijk is voor gedupeerden om zich publiek te uiten, het nog veel moeilijker is voor nabestaanden.
Als medisch experts zijn aanwezig oud-huisarts Michael Smulders en een andere hoofdpersoon uit de film, bedrijfsarts Alexander van Walraven. Zij geven korte reflecties op de film en zijn beschikbaar zijn voor vragen uit het publiek.
In dit vraag-en-antwoordgedeelte blijkt dat het thema vaccinatie het publiek bezighoudt. Zo wordt bijvoorbeeld gevraagd hoe het zit met studies die aantonen dat niet-gevaccineerde kinderen veel gezonder zijn dan wel-gevaccineerde. Wetenschapper Fornerod legt uit dat die studies inderdaad bestaan, maar dat de twee groepen moeilijk vergelijkbaar zijn. Dit komt doordat niet-gevaccineerde kinderen gemiddeld opgroeien in gezinnen die heel bewust een gezonde leefstijl aanhouden. “Daar valt eigenlijk statistisch niet voor te corrigeren”.
Hetzelfde fenomeen doet zich voor bij het vergelijken van de sterfte tussen covid-19-gevaccineerde en ongevaccineerde groepen. Hoewel het oppervlakkig lijkt dat deze vaccinatie sterfte voorkomt spelen er op de achtergrond verschillende effecten die het onmogelijk maken dit te concluderen. Zoals het feit dat stervenden en terminaal zieken vaak niet meer gevaccineerd worden. Die tellen dus mee als ongevaccineerde doden. Ook is er het effect dat economisch bevoorrechte mensen zich vaker laten vaccineren dan minder bevoorrechte, onder andere omdat zij gemiddeld meer vertrouwen hebben in de overheid en de medische wetenschap. Tegelijkertijd zijn economisch bevoorrechte mensen gemiddeld gezonder, vanwege onder andere minder zwaar werk, betere voeding en een gezondere leefomgeving. Dit heet het healthy vaccinee effect (HVE), een bekend effect in de epidemiologie.
Terecht wordt vanuit de zaal opgemerkt dat er ook een tegengesteld effect bestaat, namelijk dat kwetsbare mensen zich juist laten vaccineren. En bij de covid vaccinaties was er sprake van problemen met de registratie, waardoor de vaccinatiegegevens van overleden personen soms niet werden geregistreerd. Bij elkaar opgeteld is er gewoon weinig chocola van te maken.
Een andere vraag uit het publiek: moet je je zorgen maken als je de covid-vaccinatie nam en je hebt totaal geen bijwerkingen gehad?
Alexander van Walraven antwoordt hierop dat het spike-eiwit lange tijd in het lichaam actief kan blijven en het onvoorspelbaar is of en wanneer er gezondheidseffecten kunnen ontstaan. Michael Smulders benadrukt daarentegen dat je je juist geen zorgen moet maken omdat er altijd allerlei gezondheidsrisico’s bestaan en angst ongezonder is dan een piepklein risico.
Nog een vraag uit het publiek: zien jullie een kentering in het denken over de coronavaccins bij jullie vakgenoten? Het antwoord: heel langzaam. Dit soort processen hebben heel veel tijd nodig, vooral bij artsen die zelf actief hebben meegewerkt aan de prik. Vaccinatiegedupeerde Photina voegt hieraan toe: ik hoor alleen erkenning bij artsen die tegen hun pensioen aanzitten.
Zowel in het het vraag-en antwoordgedeelte als in de gesprekken na afloop blijkt dat er onder de bezoekers veel diversiteit is in vaccinatiestatus – maar de overeenkomst is dat iedereen nieuwsgierig is en bewust.
Het bleef nog lang gezellig in Putten.
Er zijn nog tickets voor Baarlo (29 juni) en Naaldwijk (8 september). Wees welkom!