Een van de meest controversiële onderwerpen in de wetenschappelijke wereld is de vraag of covid-19-vaccinaties kanker kunnen veroorzaken en/of versnellen. Zo controversieel dat zelfs het stellen van de vraag werd beschouwd als medische misinformatie en door veel nieuwsorganisaties en sociale media werd geblokkeerd. Er zou “geen enkel wetenschappelijk bewijs” voor zijn.
In 2024 besteedde het Artsen Collectief aandacht aan deze verboden discussie naar aanleiding van een wetenschappelijke publicatie uit Japan, die vervolgens onder dubieuze omstandigheden werd teruggetrokken. Ook besprak Artsen Collectief-bestuurder en onderzoeker Maarten Fornerod dit onderwerp in 2024 in Blckbx.
Zodra u deze zinsnede leest, “geen enkel wetenschappelijk bewijs”, moeten alarmbellen gaan luiden, want u wordt verkeerd ingelicht. Anders dan in de wiskunde werkt de biomedische wetenschap niet met “bewijzen” maar met “aanwijzingen”. Een verzameling van sterke aanwijzingen in een bepaalde richting kan eventueel worden beschouwd als “bewijs”, maar dat is altijd voorlopig en afhankelijk van de ontwikkeling in de achterliggende aanwijzingen. Worden die sterker of zwakker?
“Geen enkel wetenschappelijk bewijs” is verwarrend omdat deze uitspraak leunt op twee gedachtes:
(1) “Geen wetenschappelijk bewijs” – dat is zeker juist, want voor geen enkel biomedisch fenomeen is er een sluitend “bewijs”, dat leert de wetenschapsfilosofie. En
(2): “Geen enkele wetenschappelijke aanwijzing” – dat is zeker onjuist, want die zijn er vaak wél, en zeker in dit geval.
Het is dus een juiste en een onjuiste uitspraak ineen. Dat noemen we met een helder Nederlands woord: onzinnig.
De vraag moet dus zijn: Zijn er wetenschappelijke aanwijzingen dat de covid-19-vaccinatie een kankerrisico met zich meebrengt? En zo ja, hoe sterk of hoe zwak zijn deze aanwijzingen?
Dit is het onderwerp van een recent, peer-reviewed artikel in het tijdschrift Oncotarget, geschreven door twee kankeronderzoekers met ruime ervaring in het veld: Charlotte Kupenwasser en Wafik El-Deiry. Zij zijn beiden lid van de covid-19-werkgroep van het ACIP, een adviesorgaan van de Amerikaanse Centers for Disease Control, CDC.
De twee auteurs hebben alle wetenschappelijke, peer-reviewed artikelen uit de biomedische literatuur over covid-19 en/of covid-19-vaccinatie in combinatie met kanker verzameld, samengevat en beoordeeld.
Wetenschappelijke bronnen
- 69 peer-reviewed studies.
- 333 individuele kankergevallen gedocumenteerd (populatiestudies niet meegerekend).
- 27 landen vertegenwoordigd, verspreid over verschillende continenten.
- 66 casusrapporten/casusreeksen met gedetailleerde klinische presentaties.
- 2 grote cohortstudies op populatieniveau.
- 1 longitudinale analyse van kankeronderzoek bij het Amerikaanse leger.
Tijdsverloop:
- Ongeveer 50% van de kankers werden gedetecteerd binnen 2-4 weken na de injectie
- Sommige verschenen binnen enkele dagen tot 2 weken
- Veel gevallen traden op na een tweede dosis of boosterprik
Waargenomen kankerpatronen:
- Kankers vertonen abnormaal gedrag (snelle ontwikkeling, onverwacht recidief, hyperprogressie)
- Vaccinatiegerelateerde gevallen domineren de dataset
- Kankergevallen die uitsluitend met infectie relateren komen zelden voor
Gerapporteerde kankersoorten:
- Lymfoom 38%
- Carcinoom 16% (borst-, long-, darm-, prostaat-, pancreaskanker)
- Andere maligniteiten 16%
- Melanoom 9%
- Sarcoom 9%
- Glioom/glioblastoom 7%
- Leukemie 6%
Betrokken vaccinplatforms:
- Ongeveer 80% betreft mRNA-injecties
- Pfizer-BioNTech 56%
- Moderna 25%
- AstraZeneca: 17%
- Johnson & Johnson: 8%
Gegevens op populatieniveau:
- Zuid-Korea (8,4 miljoen personen): significante verbanden tussen vaccins en verschillende vormen van kanker
- Italië (300.000 personen): meer ziekenhuisopnames door kanker bij gevaccineerden ondanks waarschijnlijk healthy vaccinee effect op mortaliteit.
- Amerikaans leger (1,3 miljoen personen): stijging van T/NK-cellymfomen na 2021, direct na de verplichte vaccinatie
Voorgestelde biologische mechanismen:
- immuundysregulatie
- verlies van tumorbewaking
- resterend plasmide-DNA (incl. SV40-elementen) afgegeven via LNPs
Het artikel benadrukt dat op grond van deze samenvatting er geen oorzakelijk verband kan worden geconcludeerd, maar dat er ook niet mag worden geconcludeerd dat er géén oorzakelijk verband is. Maar er zijn voldoende sterke aanwijzingen om te stellen dat vervolgonderzoek urgentie heeft.
Deze publicatie is een belangrijke stap in het wetenschappelijke proces, omdat de kaarten op tafel liggen en duidelijk is wat er zou moeten gebeuren. Niet wegkijken of blokkeren maar vervolgstudies doen. De experimenten en ideeën liggen voor het oprapen. Wie pakt de handschoen op?
Referentie
- Charlotte Kuperwasser, Wafik S. El-Deiry (2026). COVID vaccination and post-infection cancer signals: Evaluating patterns and potential biological mechanisms. Oncotarget, 2026, Vol. 17, pp: 1-29. https://www.oncotarget.com/article/28824/text/ (alternative download link).